Potencjał aplikacyjny nowego kopoliestru chityny

Abstract

Celem pracy było otrzymanie nowego kopoliestru chityny – butyrylo-bursztynochityny (BSC) – oraz ocena jego właściwości w zależności od składu mieszaniny reakcyjnej i zastosowanej metody przetwarzania. Uzyskany polimer formowano w cztery różne postacie: folie, włókna z roztworu na mokro, mikrowłókna formowane w polu elektrostatycznym oraz struktury porowate wytworzone metodą salt-leachingu. Charakterystyka obejmowała analizę morfologii (SEM), badania właściwości mechanicznych, ocenę parametrów powierzchniowych i sorpcyjnych, a także aktywności antybakteryjnej i cytotoksyczności. Stwierdzono, że folie z BSC wykazują charakter hydrofilowy, którego intensywność zależy od udziału grup pochodzących od bezwodnika bursztynowego; nie przejawiają one własnej aktywności przeciwdrobnoustrojowej i nie wpływają negatywnie na żywotność keratynocytów. Włókna formowane z roztworu na mokro charakteryzowały się niską wytrzymałością i niewielkim wydłużeniem, co ogranicza możliwości ich przetwarzania klasycznymi technikami włókienniczymi. Z kolei elektroprzędzenie umożliwiło uzyskanie mikrowłókien o średnicach 0,5–1,0 μm, tworzących porowate maty o dużej powierzchni właściwej. Struktury porowate, uzyskane metodą salt-leachingu wykazywały wysoką chłonność, zależną od ilości porogenu i składu kopolimeru. Wyniki badań potwierdziły, że BSC jest materiałem o regulowanych właściwościach, który może znaleźć potencjalne zastosowanie w rolnictwie, zwłaszcza jako nośnik agrochemikaliów, materiał poprawiający retencję wodną gleb oraz bioadsorbent w gospodarce wodnej. Ponadto brak cytotoksyczności oraz możliwość kontrolowania hydrofilowości sprawiają, że kopolimer ten ma potencjał zastosowania w biomedycynie, na przykład w materiałach opatrunkowych i nośnikach leków.